«Ό,τι θα υπάρχεις για εμάς είπες.»
Δεν είναι γλυκό.
Είναι ζεστό.
Ανοίγει με βελούδινο δαμάσκηνο και μια σκοτεινή βιολέτα που δεν ζητά άδεια.
Στην καρδιά του λιώνει βανίλια και κεχριμπάρι σαν δέρμα που έχει κρατήσει τον ήλιο όλη μέρα.
Και στο τέλος, σανδαλόξυλο και vetiver καίνε αργά. Σιωπηλά. Εθιστικά.
Μυρίζει σώμα.
Μυρίζει αγκαλιά που δε...