*Benim için en büyük hüzündü, baharına kapıldığım senin bahçende; bir çiçek olarak açamamak. Oysa beklenmeyenimdin, oysa zamansızdın. Hani çiçekler baharı gözler ya açmak için, sen sonbaharın en hazan yerinde, kendi baharından çok uzaklarda, benim yüreğimde açtın. Hep bekledim seni bu küçücük köy yerinde. Fakirliğimden ötürü eğdiğim başım...